EN
Als er iemand is die het ontwikkelen van vastgoed consequent benadert als een maatschappelijke verantwoordelijkheid, dan is het Marc Vriens, algemeen directeur van Being Development. Niet omdat het goed klinkt, maar omdat hij ervan overtuigd is dat de gebouwde omgeving direct invloed heeft op hoe mensen leven, werken en samenkomen. Ontwikkelen gaat voor hem niet over meters of programma’s, maar over keuzes die er op de lange termijn toe doen.
Vriens krijgt energie van samen bouwen aan initiatieven die verschil maken. Zijn drijfveer ligt niet in het afronden van een project, maar in de vraag wat een plek toevoegt aan de stad en aan het dagelijks leven van mensen. “De gebouwde omgeving speelt een sleutelrol in de transities waar we middenin zitten,” is een gedachte die zijn manier van werken typeert. Ontwikkelaars, vindt hij, dragen verantwoordelijkheid voor meer dan alleen het eindresultaat. Ze beïnvloeden hoe steden functioneren en hoe mensen zich daarin voelen.
Die blik dwingt tot scherpte. Want in steden staat leefkwaliteit onder druk — sociaal én ecologisch. Dat raakt hem persoonlijk. Elk project vraagt daarom om een fundamentele vraag: draagt het bij, verlicht het iets, of voegt het vooral extra druk toe?
Wat in de sector volgens hem het meest urgent is om anders te doen, is het loslaten van eenzijdig rendement denken. Dat vraagt om andere keuzes. Soms ook om het lef om nee te zeggen. Nee tegen projecten die financieel aantrekkelijk zijn, maar maatschappelijk weinig toevoegen. Voor Vriens zit moed juist in het prioriteren van waarde boven volume.
Die keuze wordt niet altijd begrepen, maar is volgens hem essentieel als je serieus werk wilt maken van lange termijnkwaliteit. Ontwikkelen betekent verantwoordelijkheid nemen voor de gevolgen van je besluiten — ook als die pas jaren later zichtbaar worden.
Het woord ‘Being’ staat voor Vriens niet toevallig centraal. Voor hem gaat het over aanwezigheid, bewustzijn en verantwoordelijkheid nemen. Over de keuze om niet alleen te ontwikkelen wat kan, maar wat nodig is. Projecten zijn geen optelsom van functies, maar dragers van betekenis. Wat vandaag wordt gebouwd, moet ook morgen en overmorgen waarde hebben.
Die houding vertaalt zich in hoe Being naar ontwikkeling kijkt: niet vanuit korte termijn rendement, maar vanuit integrale waarde. Financiële haalbaarheid is belangrijk, maar nooit het enige criterium. Gezondheid, biodiversiteit, energieprestaties en sociale impact horen volgens Vriens net zo zwaar te wegen — niet als extra ambitie, maar als fundament.
In zijn dagelijks werk herinnert Vriens zichzelf eraan dat elk besluit onderdeel is van een groter systeem. Hij werkt niet aan losse gebouwen, maar aan plekken binnen een netwerk van mensen, organisaties en stedelijke structuren. Juist dat besef geeft zijn werk betekenis. Ontwikkelen wordt dan onderdeel van een bredere beweging richting duurzame leefkwaliteit.
Die gedachte sluit naadloos aan bij de full lifecycle benadering van Being. Door ontwikkelen, realiseren en beheren als één geheel te zien, ontstaat inzicht in de gevolgen van keuzes over de volledige levensduur van een gebouw. Dat leidt tot betere beslissingen, een langere functionele levensduur en lagere kosten over tijd — maar vooral tot plekken waar mensen zich prettig voelen.
Volgens Vriens ligt de grootste verantwoordelijkheid van Being precies daar: in continuïteit en betrokkenheid. Wie een project door zijn hele levenscyclus volgt, kan niet wegkijken voor de gebruiksfase. Dat vraagt om eigenaarschap, ook nadat de oplevering voorbij is.
De kracht van Being zit volgens hem in de combinatie van wendbaarheid en principes. In de fase waarin de organisatie nu zit, ziet hij een duidelijke kans om te laten zien dat schaalvergroting niet hoeft te betekenen dat kwaliteit verdwijnt. Integendeel. Juist door integraal te werken, kan Being groeien zonder zijn uitgangspunten te verliezen.
Als leider omschrijft Vriens zichzelf als dienend en richtinggevend tegelijk. Hij werkt graag mee, denkt mee en stuurt niet vanuit afstand. Leiderschap betekent voor hem ruimte geven aan het team, terwijl de koers helder blijft. De sector heeft volgens hem leiders nodig die duidelijk durven kiezen en tegelijkertijd samenwerking opzoeken.
Cultuur speelt daarin een doorslaggevende rol. Hoe besluiten worden genomen, hoe wordt samengewerkt en hoe verantwoordelijkheid wordt gedeeld. Vriens geeft daar richting aan via voorbeeldgedrag: transparant, zorgvuldig en principieel. Niet door grote woorden, maar door consequent handelen.
De ambitie om een ‘nieuwe generatie ontwikkelaars’ te zijn, wordt volgens Vriens alleen waargemaakt door gedrag. Door transparant te zijn, impact meetbaar te maken en samen te werken met experts buiten de eigen sector. Het verschil zit niet in hoe je jezelf positioneert, maar in de keuzes die je elke dag maakt.
Zijn motivatie om onderdeel te zijn van Being zit in het collectief. In een team dat dezelfde intrinsieke drive voelt om het anders te doen. Dat durft te kiezen voor kwaliteit en betekenis.
